Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013

Ο δικός μας Μαραθώνιος

Ο Μαραθώνιος της Αθήνας αποκτά παλμό. 
 
Δεν είναι μόνο οι 8.000 δρομείς από όλη τη γη που έτρεξαν τα 5 χιλιόμετρα, οι ισάριθμοι που έτρεξαν τα 10 χιλιόμετρα ή οι 12.000 που έτρεξαν τα 42,2 χιλιόμετρα της αυθεντικής διαδρομής.

Δεν είναι η καλή διοργάνωση και οι εθελοντές που διευκόλυνε δρομείς και θεατές.

Δεν είναι η σωστή ενημέρωση που δεν ταλαιπώρησε τους οδηγούς στο Λεκανοπέδιο και κράτησε τις γκρίνιες μακριά από τον αγώνα. 

Είναι πάνω από όλα οι χιλιάδες κόσμος που βγήκε στους δρόμους και ενθάρρυνε με κάθε τρόπο τους δρομείς.

Είναι οι δεκάδες μπάντες κατά μήκος της διαδρομής που στήριζαν την προσπάθεια όσων συμμετείχαν. 

Με τις φωνές, το χειροκρότημα, τις εκδηλώσεις και τους ρυθμούς τους δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα που αρμόζει σ΄ έναν μοναδικό αγώνα, όπως η αυθεντική διαδρομή. 

Φέτος η συμμετοχή τους ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, δείχνοντας ότι αυτός ο ξεχωριστός αγώνας μπορεί να αποκτήσει τον δικό του, ξεχωριστό παλμό. 

ΥΓ Ως πότε ένας εκπρόσωπος της Πολιτείας θα πρέπει να λέει «δύο λόγια» πριν την εκκίνηση; 

Τι νόημα έχει να μιλάει ο κ. Γ. Καμίνης και να εύχεται καλό τερματισμό και προσωπικό ρεκόρ στο καθέναν, όταν καλεσμένος της Οργανωτικής Επιτροπής είναι ο Σεργκέι Μπούμκα.

Στην πρώτη περίπτωση η ευχή φαίνεται ως εξυπνακισμός, ενώ στη δεύτερη «μιλάει» στην καρδιά του αγωνιζόμενου. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου